Ewolucjonizm teistyczny - fałszywa, anty-chrześcijańska koncepcja świata, synteza świeckiej nauki ewolucjonizmu i nieomylnej relacji stworzenia z Biblii, łącząca w sobie naturalistyczny pogląd rozwoju wszechświata z stworzeniem go przez Boga w fazie początkowej, jako pierwszy poruszyciel.
Bóg jest literalistom relacji stworzenia; sam Stwórca interpretuje, uznaje relacje 6-ciu dni stworzenia z ostatnim dniem odpoczynku za jedyną dopuszczalną, dozwoloną, dosłowną pozycję w stosunku do stworzenia przez Niego świata.
Ustanawiając szabat Mojżeszowy w zakonie, Bóg oparł dosłowne, literalne ustanowienie siódmego dnia w dosłownym 7-dmio dniowym tygodniu, jako dnia odpocznienia pod zakonem Mojżesza, na podstawie tego, że w sposób dosłowny, literalny, ten dzień siódmy który ustanowił za szabat, był Jego dniem odpocznienia od 6-cio dniowego stworzenia świata przez Boga.
Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, Ale siódmego dnia jest sabat Pana, Boga twego: Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach. Gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień sabatu i poświęcił go.
- Wyjścia 20:9-11
Praktyka szabatu Mojżesza na podstawie przykazania została wypełniona dosłownie.
Szabat Mojżeszowy zachowuje się według zakonu dosłownie, literalnie, począwszy od zachodu słońca w piątek do zachodu słońca w sobotę, pracując uprzednio dosłownych 6 dni, obalając przez to jako herezje anty- ortodoksyjny teizm-ewolucyjny, zaprzeczający natchnienia dosłowności relacji stworzenia.
On (Mojżesz) nazywa „łopatą łopatę" to znaczy używa terminów „dzień" i "wieczór" bez alegorii, tak jak to zwykle robimy (...) twierdzimy że Mojżesz mówił dosłownie, a nie alegorycznie lub w przenośni, to znaczy, że świat ze wszystkimi jego stworzeniami, został stworzony w ciągu sześciu dni, jak słowa stwierdzają. Jeżeli nie pojmujemy tego powodu, to pozostańmy uczniami i pozostawmy pracę nauczyciela Duchowi Świętemu.
- Marcin Luter, Jaroslav Peliken „Luther's works", Lectures on Genesis Chapter (rozdział) 1-5, 1958 rok, strona 5
W tekście hebrajskim poranek i wieczór pierwszego dnia oddany jest jako „dzień jeden❞ zamiast ,,dzień pierwszy”, podkreślając przez to dosłowność 24-ro godzinnego dnia.
,,I nazwał Bóg światło dniem, a ciemność nazwał nocą. I był wieczór i był ranek - dzień jeden.”
- Żydowski przekład biblii rabina Izaaka Cylkowa
"I był wieczór i był poranek, jeden dzień. I wieczór i poranek były jednym dniem. Dlaczego Pismo mówi „dzień jeden” a nie dniem pierwszym? Przed powiedzeniem nam o drugim, trzecim, i czwartym dniu, nie było by bardziej naturalne nazywać go pierwszym który zaczyna serie? Jeżeli zatem to mówi „dzień jeden", to czyni tak z pragnienia zmierzenia dnia i nocy, i połączenia czasu który zawierają. Teraz, 24-ro godzinny dzień zapełnia przestrzeń jednego dnia - mamy na myśli dzień i noc, a jeśli w czasie przesileń nie mają jednakowej długości, czas wyznaczony przez Pismo nie ogranicza ich trwania. To mówi tak jakby mówiło: dwadzieścia cztery godziny mierzą długość dnia, albo że tak naprawdę dzień to czas, w którym niebiosa zaczynając od jednego punktu tam powracają."
- Bazyli Wielki, Hexaëmeron (sześć dni), 370 rok
Rzymski Katolicyzm nie jest ortodoksyjnym wyznaniem chrześcijańskim z powodu akceptacji i przyjęcia anty- chrześcijańskiej i anty-ortodoksyjnej, obcej Apostolskiemu chrześcijaństwu herezji ewolucjonizmu biologicznego pochodzenia anty-chrześcijańskiego - nauki że człowiek nie został stworzony bezpośrednio przez Boga w pełni człowieczeństwa na Boga obraz i Jego podobieństwo, lecz pochodzi ze zwierzęcia z procesów świata zjawisk poprzez cykl śmierci przed grzechem kierowany przez Stwórce, co stanowi szyderstwo z ortodoksyjnej chrześcijańskiej nauki stworzenia i bluźnierstwo.
I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich.
- Rodzaju 1:27
Herezja ewolucjonizmu - nowatrostwa - jest powszechnie przyjęta przez Rzymski Katolicyzm, który atakuje fundamentalne ortodoksyjne chrześcijaństwo protestanckie które pozostaje i trzyma się ortodoksji doktryny stworzenia, ubliżając mu jako zacofanemu. Rzymscy Katolicy wspólnie z ateistami są głównymi stronami debat pro- ewolucyjnych od 20-stego wieku przeciw protestanckim chrześcijanom którzy są głównymi stronnikami chrześcijańskiego ortodoksyjnego kreacjonizmu.
Ortodoksja Kreacjonizmu - a przez to anty-ewolucjonizm- jest nierozłączną doktryną Apostolskiego i wczesnego Chrześcijaństwa. Klemens Rzymski - autor najstarszego pisma chrześcijańskiego z I wieku napisanego przed zniszczeniem Świątyni Jerozolimskiej zadeklarował ortodoksyjny kreacjonistyczny model stworzenia.
"Gdyż Stwórca i Pan sam raduje się w Jego uczynkach. Albowiem Swoją nieskończenie wielką mocą ustanowił niebiosa, a swoją niepojętą mądrością przyozdabiał je. Oddzielił On także ziemie od wody która ją otacza, i umocował ją na nieruchomym fundamencie Jego własnej woli. Zwierzęta które także są na niej On powołał przez Jego własne słowo do istnienia. Podobnie, gdy stworzył On morze, i żywe stworzenia które są w nim, zamknął je Swoją mocą. Ponad wszystko, Swoimi świętymi i nieskalanymi dłońmi uformował On człowieka, najbardziej znakomitego, i prawdziwe wielkiego przez dane mu zrozumienie - wyrażenie podobieństwa do Jego własnego obrazu. Bo tak mówi Bóg: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, i na Nasze podobieństwo. Tak Bóg stworzył człowieka, jako mężczyznę i kobietę stworzył ich." Gdy skończył wszystkie rzeczy, przybył do nich, i pobłogosławił ich, i powiedział „rośnijcie i pomnażajcie się”.
- I List Klemensa do Koryntian, I wiek, rozdziały 32-33
A szóstego dnia Bóg uczynił czworonogi, dzikie zwierzęta i gady lądowe, nie wypowiedział im błogosławieństwa, zachowując błogosławieństwo dla człowieka którego miał stworzyć 6-tego dnia. Czworonogi i dzikie bestie zostały stworzone ze względu na ten rodzaj ludzi, który nie wielbi, ani nie zna Boga, ale mają w umyśle rzeczy ziemskie, i nie upamiętują się. Gdyż ci którzy odwrócą się od swoich niegodziwości i żyją sprawiedliwie, w duchu wzlatują jak ptaki, i w umyśle mają rzeczy te które są wysoko, i które są miłe woli Bożej. Ale ci którzy nie znają ani nie wielbią Boga, są jak ptaki które mają skrzydła, ale nie mogą latać ani wznosić się do wyższych rzeczy Bożych.
- Teofil, Patriarcha Antiochii, II wiek, Theophilus ad Autolycus 2.17
Stworzenie człowieka z prochu ziemi i tchnienie w niego życia jest w swojej dosłowności zrównane z dosłownością prawdziwości inkarnacji Jezusa Chrystusa - przyjścia Chrystusa z nieba. Zaprzeczenie dosłowności pierwszego przeczy dosłowności drugiego.
Ukształtował Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w nozdrza jego dech życia. Wtedy stał się człowiek istotą żywą. - Rodzaju 2:7
Pierwszy człowiek jest z prochu ziemi, ziemski; drugi człowiek jest z nieba. - I Koryntian 15:47
A On, odpowiadając, rzekł: Czyż nie czytaliście (Akceptacja literalności Hebrajskich pism stworzenia), że Stwórca od początku stworzył mężczyznę i kobietę? I rzekł: (Wniosek literalny) Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i połączy się z żoną swoją, i będą ci dwoje jednym ciałem.
- Mateusza 19:5-6
Człowiek istniał na początku stadium stworzenia 6-tego dnia - niekompatybilność ze stopniowością i wymogiem długich okresów czasu herezji teistycznego ewolucjonizmu.
Herezja Ewolucjonizmu wyznawana przez Rzymski Katolicyzm jest stopniowym długotrwałym procesem cyklu śmierci zwierzęcej istoty podrzędnej przed uformowaniem z niej człowieka na obraz Boży - wymaga ona śmierci przed upadkiem człowieka poprzez akt grzechu. Apostoł Paweł w najwyższej spisanej tradycji Apostolskiej Nowego Testamentu obalił herezje teizmu ewolucyjnego wykazując że śmierć przyszła jako skutek upadku człowieka, uniemożliwiając ewolucjonizm.
Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli; - List do Rzymian 5:12
Klemens odrzucił fałszywe twierdzenia obcej Apostolskiemu Chrześcijaństwu herezji ewolucjonizmu, deklarując zgodnie jedynie z ortodoksyjnym kreacjonizmem chrześcijańskim że śmierć przyszła w momencie zgrzeszenia na świat.
„ale kroczy za swoimi własnymi niegodziwymi pożądliwościami, wznawiając praktykę niesprawiedliwej i bezbożnej zazdrości, przez którą sama śmierć przyszła na świat.”
- I List Klemensa do Koryntian, I wiek, rozdział 4
"I zwierzęta zostały nazwane dzikimi bestiami, ponieważ się na nie poluje, nie dlatego jakoby były by od początku złe czy jadowite - gdyż nic złego nie zostało stworzone przez Boga, ale wszystkie rzeczy jako dobre, tak, bardzo dobre - ale grzech którym zainteresowany był człowiek sprowadził na nie zło. Gdyż gdy człowiek zgrzeszył, one także zgrzeszyły razem z nim. Tak samo, jak gdy sam pan domu pełni akty sprawiedliwości, domownicy także z konieczności dobrze się zachowują, ale jeżeli pan grzeszy, słudzy także grzeszą razem z nim, więc jak w tej sprawie stało się, że z powodu grzechu człowieka - ponieważ on był panem - wszystko co było mu poddane zgrzeszyło razem z nim. Zatem gdy człowiek sprowadzi się z powrotem do swojego naturalnego stanu, i nie będzie już dłużej czynił zła, te także zostaną odnowione do ich pierwotnej łagodności."
- Teofil, Patriarcha Antiochii, II wiek, Theophilus ad Autolycus 2.17
Każda istota żywa jest przeznaczona w Bożym porządku do pokoju i harmonii co wyklucza śmierć w stworzeniu przed przyjściem na świat grzechu jak i w wieczności w której nie będzie grzechu.
Najmniejsza z istot żywych spotyka się razem w pokoju i zgodzie. Wszystko to nasz wielki Stwórca i Pan wyznaczył do istnienia w pokoju i harmonii; podczas gdy On czyni dobro nam wszystkim, to najobficiej nam którzy uciekliśmy do schronienia w Jego współczuciu przez Jezusa Chrystusa naszego Pana, któremu niech będzie chwała i majestat na wieki wieków
- I List Klemensa do Koryntian, I wiek, rozdział 20
